Ervaringen van vrijwilligers bij Zorggroep Elde

Waar zouden we zijn zonder vrijwilligers

"Waar zouden we zijn zonder...?" Er zijn heel wat keuzemogelijkheden om deze bekende zin af te maken. In dit geval vullen we het in met "vrijwilligers", want zonder hen zou er qua zorg veel minder mogelijk zijn.

Fien van Eijndhoven (61) en Loes te Walvaart (70) staan, aan het eind van 2011 als "Europees jaar van het vrijwilligerswerk", model voor een groep van maar liefst zo'n 800 vrijwilligers bij Zorggroep Elde. Die geven allemaal graag hun tijd, aandacht, kennis en kunde om het verblijf van cliënten aangenamer te maken en het werk van verzorgenden te verlichten. Eén keer per jaar, in december, worden ze daarvoor beloond met een festiviteit waarin de rollen omgedraaid zijn: de vrijwilligers worden verwend. 'Leidinggevenden bedienen dan en komen een praatje met ons maken. We worden op die avond ook officieel bedankt voor het vrijwilligerswerk dat we doen. Ik vind dat heel mooi,' vertelt Loes. 'En... we krijgen een fraai kerstpakket,' vult Fien lachend aan.

'Ze kunnen op mij rekenen'

Loes woont in Boxtel en is al 30 jaar actief bij Liduina als vrijwilliger. Zij koos voor de somatiek. 'Toen de jongste naar de middelbare school ging, hield het vrijwilligerswerk daar op en ik wilde toch wat blijven doen. Ik kwam bij Liduina terecht en ben daar dus gebleven, want ik vind het leuk om hier vrijwilligerswerk te doen. Ik begon met de gym en iets later met "Kun je nog zingen, zing dan mee", waarbij ik op het orgel speelde; dat is nu de piano geworden. Daarnaast doe ik op De Dintel en De Dieze op dinsdagochtend nog veel meer met en voor de bewoners. Dat varieert van een praatje maken, knoopjes aanzetten, naar therapie brengen, tot mee puzzels oplossen. Bij uitstapjes, kerstbuffet of een zomerpicknick, ben ik er ook bij. Dat kost extra tijd, maar is heel leuk om te doen. Ze kunnen op mij rekenen.'

'Een leuke activiteit, zowel voor de bewoners als voor mij'

Op de PG-afdeling De Kempen rekenen de verzorgenden al een jaar of zes op Fien. Ook zij woont in Boxtel en doet met veel plezier haar vrijwilligerswerk op maandagochtend en op tal van momenten dat extra hulp welkom is. Zo gaat ze in de meimaand met bewoners naar de Sint Jan in Den Bosch en neemt ze als het kan bewoners mee naar het centrum van Boxtel of een bezoekje aan haar eigen fraaie tuin. 'Je ziet ze dan genieten en dat vind ik zelf ook mooi,' vertelt Fien. 'Ook het volksdansen (met rolstoel) waar ik om de veertien dagen op woensdagavond bij betrokken ben, is een leuke activiteit, zowel voor de bewoners als voor mij.' Fien is blij dat ze op deze manier actief kan zijn binnen Liduina. Tot ze in 2003 door een ernstige ziekte geveld werd, werkte ze op dezelfde afdeling in de huishoudelijke zorg.

Vrijwilligerswerk geeft veel voldoening

Beide vrijwilligers maken graag reclame, zodat het aantal vrijwilligers op peil blijft of zelfs toeneemt. 'Het geeft veel voldoening. Je wordt er "rijker" en rijper van. Je voelt je echt gewaardeerd door bewoners en medewerkers. Je hoort er helemaal bij.' Deze uitspraken van Fien en Loes geven aan dat zij in ieder geval zeer tevreden zijn met het vrijwilligerswerk dat ze doen. Ze dragen dat niet alleen uit, maar stralen het ook zichtbaar uit. Voorzien van het nodige verantwoordelijkheidsbesef willen zij hun nuttige werk nog lang blijven voortzetten. Tsja..., waar zouden we zijn zonder...?