miMakkus Clown (miMakker) bij Zorggroep Elde

De miMakker komt niet voor de lach, maar voor het contact

Vreugde en verdriet horen bij ons leven. Maar wat als de traan opdroogt en de lach verstilt? Heel veel mensen die lijden aan dementie krijgen hiermee te maken. Ze raken verstard en grijpen terug op hun eerste levensbehoeften. Hiervoor heeft Stichting miMakkus een nieuwe vorm van zorg ontwikkeld. Door een bijzondere manier van clownerie, weet een miMakkus clown vreugde en rust te brengen binnen de psychogeriatrische afdelingen van een zorginstelling. In verpleeghuis Liduina werkt zo’n bijzondere clown. Haar naam is miMakker Rosa en zij brengt ook graag een bezoekje aan uw afdeling of zorginstelling.

Wat is een miMakkus Clown?

Een miMakkus Clown (miMakker) is een contactclown, als clownfiguur her-kenbaar door aansprekende kleding. De miMakker gebruikt slechts minimale schminck en spreekt met duidelijk zichtbare lichaamstaal en mimiek, meestal zonder woorden. Heel belangrijk in de contacten tussen de miMakker en de bewoner is dat er geen verwachtingen zijn, er moet helemaal niets. De miMakker stemt zich volledig af op de belevingswereld van de bewoner, waar deze zich op het moment van contact bevindt.

Belevingswereld

Een miMakker heeft geleerd zichzelf leeg te maken en elke ontmoeting onbevangen aan te gaan. Ieder bezoek is nieuw en wordt afgestemd op het moment. Altijd is de gedachte waar bevindt iemand zich in zijn belevingswereld. Alles in het contact wordt bepaald door de bewoner. Het tempo van de miMakker is laag, het leven gaat voor mensen met dementie veel te snel. 'Als ik een kamer binnenkom blijf ik stilstaan; ik geef de bewoners de tijd om te kijken. Zodoende kunnen de bewoners rustig kijken wie of wat er nu eigenlijk binnenkomt.' De bewoner bepaalt hoe het contact verder verloopt, alles is mogelijk.

Rosa komt niet voor de lach, maar voor het contact. Dit kan in alle emoties zitten. 'Samen kunnen we blij, boos, bang of bedroefd zijn.' Deze emoties samen beleven schept verbondenheid. In deze verbondenheid gaan Rosa en de bewoners samen op ontdekking, raken samen de draad kwijt en beginnen samen aan iets nieuws. Zowel voor de bewoners als voor Rosa zijn dit bijzondere contacten.

Contact maken

'Soms is een contactmoment zo klein dat het nauwelijks zichtbaar is.' Samen verzonken in gedachten, de ademhaling op elkaar afgestemd. Neuriënd, door trilling in contact, luisterend naar een muziekdoosje. 'En dan een diepe zucht, een oogopslag, een teen die beweegt. Er ontstaat bijna altijd contact, vaak zelfs innig.' Er kan echter ook een groots en duidelijk zichtbaar contact ontstaan. Een kamer met meerdere bewoners kan veranderen in een prachtig koor van klanken en geluiden. Er wordt gedanst en bewogen. Dit is mogelijk door de clownstechnieken die Freekie Mandigers beheerst. Ook maakt zij in haar contacten gebruik van haar clownsbagage. In haar mandje neemt zij haar handpop, speeldoosjes, sjaaltjes en andere materialen mee. Maar vooral de miMakker zelf maakt in al haar onbevangenheid de contacten waardevol. 'Wanneer ik in een onmogelijke houding op een tafel beland en niet meer weet hoe ik er af moet, is er altijd wel een bewoner die mij helpt.' Het is voor bewoners heerlijk om zelf weer eens de helpende hand te kunnen bieden. In alle gevallen blijft de regie bij de bewoner en wordt het geen optreden.

Herkenbaarheid

Mensen met dementie voelen zich verbonden met de miMakker, omdat zij zich in haar herkennen. Beiden denken in dezelfde (non-)logica met rare sprongen, leven in het moment en zijn ongeremd zichzelf. Mensen met dementie hebben hun eigen taal. De miMakker luistert met haar hart door de woorden heen en kent en spreekt de lichaamstaal.

De miMakkus Clown in verpleeghuis Liduina

De bewoners van de psychogeriatrische afdelingen van Liduina worden wekelijks door de miMakker bezocht. Daarnaast is het mogelijk om de miMakker om advies te vragen, bijvoorbeeld als het contact met de miMakker wel tot stand komt, maar met anderen niet of veel moeizamer.