molenweide zorggroep elde ouderenzorg regio noord-oost brabant
  • Redactie
  • Blog
  • 3 reacties

Courgettesoep

Grijze haren staan voor mij voor wijsheid. Ik leer veel van die grijze koppies, elke dag weer. En dan vooral over mezelf. Het verhaal van een bewoner als meetlat langs mijn leven. Verhalen over de gewone, dagelijkse dingen.

Zo was daar eens An. An was 72 jaar. Een zelfstandige vrouw die te horen had gekregen dat ze Alzheimer had. Sindsdien woonde ze in een kleinschalige woonvoorziening met vijf andere bewoners.

Het was mijn eerste week als verzorgende bij deze woonvoorziening. Om 8:00 uur ’s morgens hoorde ik An ontwaken. Vitaal als ze was, sprong ze uit bed, kamde haar grijze lange haren en vertelde mij dat het hoog tijd was. Tijd om naar de moestuin te gaan om courgettes te oogsten. Want An had trek in soep. Courgettesoep.

“Nog geen 10 minuten later waren we de soep aan het klaarmaken”

Ik probeerde An nog een washandje aan te bieden om zich te wassen. Maar daar wilde An niets van weten. Afijn, 5 minuten later was ik in de moestuin om de -volgens An- allerlekkerste courgettes te oogsten. Nog geen 10 minuten later waren we de soep aan het klaarmaken. Rond half negen was An al aan het genieten van haar courgettesoep. Nadat ze klaar was, zei ze welterusten en liet mij vol trots achter.

Had ik vastgehouden aan het ‘regeltjes denken’ en een maar-zo-hoort-het-toch-nu-eenmaal-houding, dan had ik dit juweel van een ervaring gemist!

Reacties

  1. Miriam 06.12.2016 Beantwoorden

    Leuke blog Elles dank voor je verhaal. Komen er nog meer ? Succes
    Groetjes

  2. Carola Mous Roijmans 06.12.2016 Beantwoorden

    Een heerlijk verhaal!
    “Had ik vastgehouden aan het ‘regeltjes denken’ en een maar-zo-hoort-het-toch-nu-eenmaal-houding, dan had ik dit juweel van een ervaring gemist!”

  3. Loes van Bussel 07.12.2016 Beantwoorden

    Mooi verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *