bewoonster Sefkat Wereldhuis
  • Redactie
  • Blog
  • Geen reacties

Multiculturele zorg is er wel degelijk!

Afgelopen week heb ik vanuit verschillende kanten geluiden gehoord dat het in Nederland ontbreekt aan een goede passende oudedagsvoorziening voor mensen van Turkse en Marokkaanse afkomst. Geluiden waarmee ik het niet helemaal eens ben. Graag nodig ik geïnteresseerden uit om kijkje te nemen in het nieuwe Wereldhuis in Boxtel. Een verpleeghuis waar in werkelijk alle opzichten goede zorg en begeleiding wordt geboden aan onder andere ouderen uit Turkije en Marokko. Onder andere, want ook ouderen vanuit de voormalige overzeese Nederlandse koloniën bieden wij al jaren een zo aangenaam mogelijke oudedag. Wij hebben oog voor de tradities, waarden en normen en rituelen die zijn ingegeven door cultuur en religie. En dat is beduidend meer dan enkel halal of Surinaams koken en een aankleding in Oosterse sfeer.

Geslaagde pioniers

Voor ouderen met een migrantenachtergrond die zijn aangewezen op 24-uurs zorg, kent verhuizen naar een verpleeghuis een extra barrière, en is het zoals NRC columnist Benzakour het noemt een lijvig taboe. Immers, kinderen worden geacht voor hun ouders te zorgen. Zij hebben immers ook voor jou gezorgd. Zo’n 10 jaar geleden constateerde Zorggroep Elde al dat zorgorganisaties naast goede zorg, weinig extra’s boden voor de specifieke noden en wensen van migrantengroepen. Gewoon, omdat de kennis en ervaring ontbrak. Maar een pioniersmentaliteit is ons niet vreemd. Met veel ondersteuning van onder meer experts binnen en buiten de doelgroep zijn wij destijds gestart met Şefkat. Een klein verpleeghuis aan de Bosscheweg in Boxtel met plaats voor 22 bewoners. Bewoners die vanwege psychogeriatrische en/of lichamelijke problemen niet meer zelfstandig kunnen wonen en 24 uur per dag zijn aangewezen op zorg en toezicht. Een verpleeghuis met cultuurspecifieke en leefstijlgerichte zorg!

Lichtjesfeest, Suikerfeest én Kerstmis

Vanwege de veroudering van het gebouw heeft Şefkat inmiddels een mooi onderkomen gekregen in het Wereldhuis. In het Wereldhuis wonen ook de Surinaamse en Indische ouderen en zusters en paters van verschillende congregaties. Elk op een aparte afdeling, waar recht wordt gedaan aan de eigen identiteit. Aankleding, sfeer, activiteiten, geuren en kleuren, elke afdeling is anders, voelt anders. Gevoed door de mensen die er wonen, hun naasten en de mensen die er werken. Met eigen rituelen en tradities. Met eigen specifieke feestdagen en gedenkdagen. In het Wereldhuis bestaat het Lichtjesfeest naast het Suikerfeest en Kerstmis. Hebben we een kapel naast een islamitische gebedsruimte. En kan als geestelijke bijstand een beroep worden gedaan op onder meer een geestelijk verzorger, pastor, dominee, imam of pandit. Tai chi, zang en dans, het reciteren uit de Koran en bingo, het weekprogramma is vooral cultureel bepaald. Waarmee niet is gezegd dat de wereldburgers in het Wereldhuis niet worden uitgenodigd om kennis te nemen van andere culturen.

Eenheid in verscheidenheid

Een Wereldhuis waarin verschillende culturen en religies onder één dak samenwonen, waar eenheid in verscheidenheid is, is in Nederland een unicum. Maar ook elders in het land zijn en komen steeds meer voorzieningen waar een grote groep Turkse en Marokkaanse ouderen kan rekenen op goede passende zorg. Ik waardeer het dat direct betrokkenen zich hard maken voor een goede migrantenzorg en zie zeker kansen voor verbetering. Maar het beeld dat nu wordt geschetst, doet goede initiatieven en verpleeghuizen die wél oog hebben voor migranten beslist te kort.

Jacqueline Joppe

Raad van Bestuur Zorggroep Elde

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *